Waarom ik in Istanbul ben en niet in Van
Er is me de afgelopen dagen nogal vaak gevraagd waarom ik niet als de wiedeweerga naar het aardbevingsgebied ben gereisd maar in Istanbul ben gebleven. Sommigen vroegen het kwaad, anderen met interesse, weer anderen verbaasd. Het leek me wel interessant die vraag in een blogje te beantwoorden, om zo eens wat inzicht te geven in de dagelijkse werkelijkheid van een …
Behalve met het freelance correspondentschap in Turkije, verdien ik een deel van mijn inkomen met het geven van workshops aan freelance journalisten. In Nederland. Toevallig ben ik in oktober even in de buurt, en dan geef ik ze weer: ‘Creatief denken’, en ‘Scherper onderhandelen’. En er is een spiksplinternieuwe workshop: ‘Freelancen in het buitenland’. Speciaal …
Voor Opzij schreef ik onlangs een artikel over discriminatie van vrouwen met een hoofddoek op de Turkse arbeidsmarkt. Omdat de verkiezingen eraan komen, interviewde ik de enige parlementskandidate met een hoofddoek die kans maakt ook werkelijk gekozen te worden, Aynur Bayram in Ankara. Ze heeft zelf op allerlei manieren de moeilijkheden ervaren die je kunt hebben …
Een schrijvende persoonlijkheid
Ooit zal ik moeten ontdekken of ik een schrijvende persoonlijkheid ben of niet. Dat klinkt misschien een beetje raar voor iemand die al twintig jaar haar brood verdient met schrijven, maar ik ben eigenlijk meer een stuiterende schrijver. Ik stuiter van verhaal naar verhaal, van deadline naar deadline. Ik kan ervan leven, maar schrijf ik ondertussen ook de verhalen die …
De poetsvrouw die ik verdiende
‘En nu alsjeblieft even óphouden met praten, en luísteren!’ Ik kan nauwelijks geloven dat ik zo uitval. Tegen mijn schoonmaakster nog wel. Maar er is nu toch echt een grens overschreden. De schilderijen zijn nog hartstikke stoffig, er zitten nog haren in het afvoerputje van de douche, de ramen zijn niet goed schoon, ik zie een vlek op het kleine …
Dit is het eerste blogje dat ik post vanuit een heus kantoor. Best maf vanmorgen, na mijn uurtje sporten: ik nam een douche, kleedde mij geheel aan, stopte mijn computer in mijn tas en allemaal mapjes van verhalen en projecten waar ik aan werk, en sloot de deur van mijn huis achter mij.
Ik heb tien jaar vanuit huis gewerkt: eerst …
Ik leg graag even iets uit over mijn werk. Sommige mensen die op mijn site reageren, zowel hier als op de Engelse versie, vinden het onbegrijpelijk dat hier meningen verkondigd worden. ‘Je bent journalist, dus moet je neutraal en objectief zijn!’ Het punt is, als journalist doe je altijd je best objectief te zijn maar het is gedoemd te mislukken, …
Gisteravond ging ik naar een borrel van de International Professional Women of Istanbul. Ik had het nooit zo op van die expat-clubjes, want ik wilde me onderdompelen in het Turkse leven en vreesde dat dat er niet van zou komen als ik me te veel met andere buitenlanders zou omringen. Maar na drie jaar één clubje, dat moet kunnen, …
Ik ben bezig met een reportage over Turkse vrouwen die in Nederland zijn opgegroeid maar die als volwassenen besloten (weer) in Turkije te gaan wonen. Nou ja, besloten…, dat is in sommige gevallen niet het juiste woord. Eén vrouw bijvoorbeeld, zou voor een jaartje naar Istanbul gaan en daarna gewoon terugkeren naar Nederland. ‘Dat is nu drie jaar geleden’, zei …
Eerder dit jaar ontstoken mijn collega’s hier te lande in woede. De regering kondigde een heel pakket hervormingsmaatregelen aan op het gebied van sociale zekerheid, die vele mensen aangingen, van werklozen tot werkende zwangeren en van gepensioneerden tot arbeidsongeschikten. De journalisten vonden het nodig te protesteren tegen een verandering die hen direct aanging: onder de nieuwe regels zouden ze niet …
follow: Connect with me RSS Tweet with me
Recente reacties