In het dorp waar mijn lief vandaan komt (in Capadocie in centraal-Anatolie) en waar we een paar dagen zijn, wordt het ritme van het jaar bepaald door het gewas dat geplant, geoogst, opgeslagen of verkocht wordt. En nu, eind september, zijn het druiven (en pompoenen): ze zijn rijp en worden geoogst. In de straten komen paardenkarren voorbij met kratjes vol …
Onbegrijpelijk eigenlijk, dat ik nu pas voor het eerst gekeken heb naar ‘Wilco’s bus’. Wilco’s bus (in het Turks: Wilco’nun karavanı) is een programma op Iz TV gemaakt door Wilco van Herpen, een Nederlander die al sinds 1999 in Turkije woont. Met z’n bus reist ‘ie door Turkije en laat Turken hun eigen land zien door zijn Nederlandse …
Een concert van Zülfü Livaneli is een garantie voor kippenvel. Zülfü Livaneli? Tja, buiten Turkije is hij niet zo bekend, maar hier is hij al decennia een icoon. Hij is zanger/componist, hij is schrijver, en hij is activist, een activist voor medemenselijkheid zou je kunnen zeggen. Al die kanten van zijn persoonlijkheid kwamen prachtig bij elkaar gisteravond tijdens een concert …
Eén miljoen boeken, plus eentje
Ter verdediging voer ik aan dat je dat in Nederland gewoon niet hebt, illegale boekenverkoop op straat. Dus toen ik bij Kabataş van de boot naar het trammetje naar Taksim liep en een kleedje aantrof met een meneer erop en een rijtje boeken, dacht ik niet meteen: illegale handel, dóórlopen! Nee, ik zag de knalroze kaft van het boek …
Sorry dat ik deze blog begin met een schouderklopje voor mezelf: vandaag heb ik zonder enige hulp een column in een Turkse krant gelezen, en ik gaf het niet halverwege op, ik hoefde het woordenboek er niet al te vaak bij te pakken en heb de hele tekst begrepen. Het komt goed met mijn Turks!
Maar dat terzijde. De column die …
Het publiek werd een beetje stil toen de vertaalster Turks-Nederlands de vraag beantwoordde welk Turkse boek ze nou het meest waardeerde. Ze zei: “Dan denk ik toch Istanbul van Orhan Pamuk.” In het publiek van pakweg dertig man bleek de meerderheid aan Istanbul begonnen te zijn, maar waren er maar twee tot de allerlaatste bladzijde gekomen. Nee, ik …
Communistische sympathieën: in 1951 was dat nog iets waardoor je je Turks staatsburgerschap kon verliezen. En het heeft er decennia lang voor gezorgd dat Nazim Hikmet, één van Turkije’s beroemdste dichters, zijn verloren staatsburgerschap niet terugkreeg, ook niet na zijn dood in 1963. Maar nu lijkt het dan toch zover te zijn: Hikmet krijgt zijn staatsburgerschap terug, het …
Atatürk wordt afgeschilderd als een goddeloze dictator, een laffaard en een arrogante, ambitieuze egoist die neerkeek op het volk. En die ook nog eens te veel dronk en een zwak had voor vrouwen die hij niet aankon. De kritiek betreft de film Mustafa die op het moment in de bioscopen te zien is, en ik lees erover in …
Vorig jaar woonde ik een maand of negen in een stadje in Cappadocië. Een beetje een slaapstadje. Geliefde en ik gingen er wel eens uit eten, of we gingen ‘s avonds bij vrienden langs of met z’n tweetjes biljarten. Als er een film naar het dorp kwam, gingen we erheen, ongeacht welke film het was. Na die negen maanden verhuisde …
Voor flink wat mensen is Turkije dit: dansen in openluchtrestaurants, zo goed als naakt over straat lopen, waar je wilt varkensvlees bestellen, op elke straathoek bier verkrijgbaar. Ik ben voor het eerst in een doorsnee toeristenplaats en het lijkt wel een andere wereld. Ik heb me snel aangepast natuurlijk. Zodra ik in mijn hotel was, heb ik me omgekleed: …
follow: Connect with me RSS Tweet with me
Recente reacties