Reacties op: Waar zou ík staan?

Door: Mozak

Mozak — Tue, 08 Dec 2009 19:22:34 +0000

Ik zou een kritische bewonderaar van Atatürk zijn, denk ik. Vóór modernisering, emancipatie van de vrouw, met een open blik naar de wereld, aandacht voor wetenschap, beperking van de rol van religie in het openbare leven, enz. Maar met wat minder nationalistische retoriek en een soepeler omgang met minderheden. Ik denk echter wel dat we ook dat in het perspectief van zijn tijd moeten bezien, en in het licht van het feit dat Turkije van alle kanten bedreigd werd: dan word je denk ik vanzelf een beetje patriottisch.

Voor het Turkije van vandaag smacht ik naar een brede sociaal-liberaal-groene beweging, met mensen als Baskın Oran en Ufuk Uras.

En hoofddoekjes, tsja, ik ben ten slotte een liberaal, maar persoonlijk ik vind het vrouw onwaardige dingen, en ik vind het al helemaal vreselijk om meisjes van 6 met zo’n sombere lap op hun vrolijke hoofdje te zien rond lopen. Kunnen we dat niet verbieden tot 18 jaar of zo?

Door: Brief aan Fréderike « Willemijn Bouman Blog

Brief aan Fréderike « Willemijn Bouman Blog — Sat, 05 Dec 2009 09:56:05 +0000

[...] antwoord op Frédericke’s Blog ‘Waar zou ík staan?’) Posted in Over mij, Turkije | Leave a Comment [...]

Door: willemijn

willemijn — Sat, 05 Dec 2009 09:46:17 +0000

Goed dat je hierover schrijft Fréderike.
Het is onontkoombaar dat je deze reflecties op reflecties krijgt naarmate je hier langer woont. Het zijn de kleine treetjes op de trap die leiden naar een onbekend eindpunt. Wellicht de pre-babylonische periode
Het is een vanzelfsprekend onderzoek zonder specifiek doel. Het is iets wat iemand, van een andere cultuur, overkomt die hier gewoon woont. Van niemand hoef je te integreren of in te burgeren tenslotte. Niemand vertelt je dat je onaangepast bent of moet vertrekken omdat je anders bent/denkt. Het is een natuurlijk proces waar je in terecht komt door hier te wonen gecombineerd met een open instelling. En nu heb ik het ook over mezelf.
Toch loopt je ook op eieren omdat je je op onbekend gebied bevindt. Wat is waar? En je realiseert je de totaal verschillende waarnemingen van de werkelijkheid, zoals jij zegt door opvoeding en milieu.

Interessant is ook om het om te draaien. Wat heeft dit inbedden in een andere cultuur met de Turken gedaan die naar NL zijn gekomen? En later hun veelal analfabete vrouwen. Waar hadden die mannen het over in hun theehuizen in de Schilderswijk. En wat deden die vrouwen dan? Geen computer met internet waardoor ze contact met thuis konden houden. En al helemaal niemand aan wie ze (onderaan een blogje) konden vragen: “Wat ervaar jij nou?” Zelfs de Nederlanders stonden niet open voor deze vraag. Die hadden al helemaal geen idee over de noden van die op twee-hoogachter verblijvende gastarbeidersvrouwen. Vaak wisten ze niet eens dat ze er waren…

Terug naar hier.
Wij treden naar buiten. En weten signalen op te pikken, zijn daar gezond in geïnteresseerd en weten ze te interpreteren. Jij ‘urban’ in Istanbul en ik ‘rural’ in Cappadocië.
Het twee-gezichten verhaal ken ik maar al te goed. Als iemand aan mij vraagt: “Wanneer wordt je moslim, want dan hoor je er pas helemaal bij bij!” Beantwoord ik steevast: “Een goed hart is belangrijker.” Ik ga de politieke discussie niet aan. Zou me dat in Nederland overkomen?

Over politiek gesproken. De politiek in Turkije is onzuiver. Ik ben er van overtuigd dat correcte politiek ondergronds plaatsvindt. En niet in het publieke gebied. Er zijn heel veel mensen in Turkije die vrije meningsuiting aanhangen, maar deze mening niet kunnen ventileren. Maar als je eenmaal deel uitmaakt van dit gedachtegoed, en je ‘hart is goed’ dan denk je gericht maatschappelijk politiek en wil je je mening uitwisselen. Dat is een patstelling

Gepolariseerde politiek bestaat niet. Politiek is AL het menselijk denken en handelen.

Wat wel bestaat zijn gepolariseerde instituten (dat kan een regering zijn). De Turkse staat hinkt op drie … wat zeg ik, op wel vijf benen. De stevigste is het strafbaar-zijn van het aantasten van de nationalistische gedachte . Dit voedt de trots en onwrikbaarheid in de volkaard. Men accepteert dat er zaken zijn waar niet over gediscussieerd kan én dient te worden. Althans niet publiek.
Voor poldermensen is dit een lastig te vatten materie. Wij zijn de enorme discussieruis gewend van 17 miljoen mensen op 40.000 km2 (even groot als Cappadocie). En ergeren ons hooguit als de ruis wat te veel wordt. En nemen er een in kroeg terwijl we ons hart eens even luchten J

Groet.

Door: Rania

Rania — Fri, 04 Dec 2009 23:48:49 +0000

Je nieuwsbrief vind ik wel zeer interessant, dat klopt inderdaad, ik woon wel in België en ging heel veel naar Turkije. Heb daar ook een tijdje geleefd en ben nu gewoon eigenlijk beetje heel nieuwsgierig gebleven naar hun levensstijl en volg dan ook ook een tijdje de Turkse media. Als Turkse zou ik eveneens gewoon volledig in de war zijn, ik zou echt niet weten wat nu te geloven en welke weg te volgen. Ben zelf moslima maar uiteindelijk denk ik dat elke persoon uniek is en dat uiteindelijk wat in je hart van belang is en met het gene waarmee ik mij heel gelukkig voel zal volgen of het nu het dragen is van een hoofddoek is of volledig kemalist (by the way ik ben een kleine fan van Ataturk). Vrijheid is toch waar het toch om draait, je vrij kunnen voelen en goed voelen zonder er op veroordeeld te moeten worden. De medemens gunnen en delen met de minderbedeelden.

Je forums zijn wel heel goed, dank je! En blijf zeker schrijven, ik volg het regelmatig.
Vele Belgische groetjes